pompoenboter

Het is weer pompoenentijd! Mijn eigen oogst is helaas mislukt (twee heel zielige, kleine exemplaren die ook nog een beetje snotterig zijn), maar de pompoenen liggen bij de biologische supermarkt hoog opgestapeld. Ik vind pompoen altijd een feestelijk begin van de herfst, dus ik heb meteen wat mooie exemplaren meegenomen.

De jongen achter de kassa gaf me de geweldige tip dat biologische pompoenen helemaal niet geschild hoeven te worden. Sterker nog: door wel te schilen ontdoe je de pompoen van een heel aantal van zijn gezondste voedingsstoffen. Misschien voor iedereen een open deur, maar ik sta altijd ontzettend te zwoegen om de pompoen van schil, draden en pitten te ontdoen alvorens deze te verwerken. Ik was dus erg blij met het advies. Dit keer ging de voorbereiding dan ook heel anders dan normaal: ik borstelde de orangje schil af onder de kraan zodat de pompoen mooi schoon werd. Daarna sneed ik de steel en de onderkant eraf en de rest ging in grove stukken. Door rondom de pompoen van buiten naar binnen toe te werken houd je op het laatst alleen het dradige stuk met pitten over.

Een deel van de stukken ging direct de oven in om een half uurtje te roosteren voor in mijn favoriete herfstige risottorecept. De rest verdween in een grote pan kokend water waar het in twintig minuutjes mooi zacht werd gekookt. Even met de staafmixer er doorheen et voilá: pompoenpuree. Maar dat was niet mijn einddoel. Op een Amerikaanse site had ik eerder deze week een recept gezien voor pompoenboter en alleen het woord al smaakt lekker. Pompoenboter....hmmmmmm.....

Laat ik beginnen bij het eind: zo ziet pompoenboter eruit.

Nodig:

3,5 cups pompoen (in mijn geval: de puree van 1 grote pompoen)
3/4 cup appelmoes of appelsap
1 1/2 theelepel gemberpoeder
1/2 theelepel nootmuskaat
1/2 theelepel kruidnagel (verpulverd in de vijzel)
1 eetlepel kaneel
1 cup (naar smaak) bruine suiker, oerzoet, agavesiroop of ander zoetmiddel
1 scheut citroensap

Bereiding:
Meng de ingrediënten, behalve het citroensap, in een grote pan en breng het aan de kook. Zet, zodra het kookt, het vuur laag en laat het geheel wat sudderen tot het een dikke, boterachtige pasta wordt. Roer het citroensap er doorheen en laat het geheel afkoelen. Schep het daarna over in een tupperware bak, in weckpotjes of in andere schone, lege glazen potten.

Pompoenboter is een heerlijke, herfstige, fluwelige lekkernij. Zalig bij ijs, yoghurt, als ingrediënt voor muffins of pompoentaart en er zijn ongetwijfeld nog heel veel andere mogelijkheden. En een leuk potje met zelfgemaakte pompoenboter is trouwens ook een erg leuk kadootje om weg te geven.

Eet smakelijk!

girls who lunch

Op dit moment probeer ik suiker zoveel mogelijk uit mijn menu te bannen om meer energie te krijgen. De uitdaging zit niet in minder snoepen; dat is in mijn geval gewoon een kwestie van het niet in huis hebben. Maar alle verborgen suikers in brood, beleg en in potjes of pakjes, dat is een stuk lastiger te vermijden. Toen ik dit weekend besloot om radicaal suiker uit mijn dieet te schrappen ben ik meteen bonen gaan weken en koken.

Waarom bonen? Normaliter neem ik een broodtrommel vol met boterhammen mee naar mijn werk bij wijze van lunch en tussendoortje. Jam, hagelslag, appelstroop, ik heb het allemaal in mijn bureaula, maar ik eet vers brood net zo gemakkelijk zonder beleg. Brood helpt me echter maar kort aan een verzadigd gevoel. Het komt regelmatig voor dat ik om een uurtje of 11 al door al mijn brood van de dag heen ben. En dan begint het snaaien. Om het nu eens geheel anders aan te pakken besloot ik lunches mee te gaan nemen die hoofdzakelijk proteïnen bevatten. En dan kom je al snel op bonen.

En zo komt het dat ik al drie dagen bonenlunches meeneem. De ene keer zijn het zwarte bonen met een restje zelfgemaakte salsa. De andere keer is het een puree van kikkererwten op z'n Marokkaans. En vandaag (mijn parttimedag, dus iets meer tijd om het voor te bereiden) heb ik limabonen met tomaatjes, geroosterde champignons en een schepje pesto.

Ik mis mijn boterhammen, maar ik moet erkennen: bonen zijn ook koud en met de nodige lekkere toevoegingen een prima lunch. En, niet onbelangrijk, als ik om 12 uur lunch kan ik er de rest van de dag zonder snoepbuien of algemene trek op vooruit.

tomatenpesto

Soms zijn er recepten waar je op slag verliefd op wordt. Pesto is sowieso al één van mijn favorieten, maar deze variant (in mijn geval met oranje tomaten uit eigen tuin) is hemels! Er is één nadeel: je kunt niet meer ophouden met eten.

Nodig:

9 forse tomaten
1/2 cup geroosterde amandelen
2 flinke tenen knoflook
1 cup met basilicumblaadjes (een beetje aangestampt, in mijn geval was het 't  hele plantje)
1/4 cup olijfolie (en wat extra's voor de geroosterde tomaatjes)
zeezout en vers gemalen zwarte peper
optioneel: 2 eetlepels edelgistvlokken
gekookte pasta naar keuze

Bereiding:

1. Snijd de tomaten doormidden en besprenkel ze met wat olijfolie, peper en zout. Rooster ze vervolgens een uurtje op een relatief lage temperatuur in de oven (160 graden werkte goed)
2. Rooster de laatste 10 minuutjes de amandelen mee. Doe vervolgens 3/4 van de amandelen in de foodprocessor en maal ze kort, zodat ze vrij grof blijven. Zet ze daarna even apart
3. Doe de knoflook met de basilicum in de foodprocessor en hak het fijn
4. Voeg de olie toe, eventueel de edelgistvlokken en ongeveer 1 1/2 cup van de geroosterde tomaatjes (inderdaad, je houdt dan wat over). Mix het tot het fijn is. Voeg dan de gemalen amandelen bij en meng deze er goed doorheen. Voeg naar smaak nog wat zout en peper toe
5. Giet de gewense hoeveelheid pesto over de gekookte pasta en meng het goed door elkaar. Hak de resterende amandelen en voeg deze met de resterende geroosterde tomaatjes toe aan de pasta. Garneer, als je nog iets over hebt, met basilicumblaadjes.

En probeer je te beheersen om niet de foodprocessor uit te likken!

zelf maken: mueslirepen

Op mijn andere blog had ik lang het recept voor gezonde, zelfgemaakte mueslirepen staan. Nadat er wat commentaar terugkwam dat het soms nogal droog uitviel en de hoeveelheden wellicht niet klopten ben ik het recept zelf nog eens gaan maken. En inderdaad: de repen haalden het niet bij de eerdere, goed geslaagde versie, die ik eens had gemaakt. Maar waar zat de fout in de receptuur?

Inmiddels heb ik een paar mailtjes gekregen met de vraag of ik het recept van zelfgemaakte mueslirepen opnieuw kan publiceren. En ja, ik heb weer opnieuw geëxperimenteerd met bestaande recepten (o.a. van Nigella Lawson) om een plantaardige en zo gezond mogelijke variant te fabrieken. Hierbij de versie die naar mijn ervaring een stuk minder droog uitvalt. Voel je vrij om te experimenteren met leuke toevoegingen, zoals cranberries, pitten en zaden of stukjes chocola. De mogelijkheden zijn eindeloos. Heb je een grotere oven dan ik en wil je in één keer een grotere hoeveelheid maken? Verdubbel gewoon de hoeveelheden.

Afhankelijk van het gewenste formaat reep maak je met dit recept tussen de 15 en 20 repen.

Nodig:

2,5 cups gewone, ouderwetse havermout
1 cup volkoren bloem
2 eetlepels kaneel
1 flinke theelepel vanille-essence
1 flinke theelepel bakpoeder
3 eetlepels lijnzaad (optioneel)
1 cup appelmoes
1/4 cup agavesiroop (of maplesyrup of honing)
optioneel: geraspte kokos, zonnebloempitten, stukjes gedroogde abrikoos, rozijnen, pecan- of andere nootjes


Bereidingswijze:

Optioneel: rooster de havermout een paar minuten op een gemiddelde temperatuur en laat dan afkoelen

Meng alle droge ingrediënten behalve de eventuele kokos, vruchten, pitten of noten in een grote kom

Voeg de natte ingrediënten toe en meng het geheel

Roer dan eventueel de kokos, vruchten, pitten of noten er doorheen. De mix moet vochtig zijn, maar zeker niet nat. Mocht het geheel te droog zijn, voeg dan lepels appelmoes toe totdat het beslag de goede structuur heeft.

Vet een bakplaat in of zorg voor een anti-aanbaksheet op de bakplaat en spreid daarop de mix uit. Afhankelijk van je smaak kan het varieren van ongeveer een halve centimeter dik tot een centimeter. In het eerste geval wordt het wat knapperiger en hoe dikker, hoe smeuïger de mueslireep blijft. Druk het wel goed aan zodat de de mix na het bakken niet uit elkaar valt.

Bak het geheel ongeveer 30 minuten op 180 graden en laat daarna een tijdje afkoelen

Snijd de repen in het gewenste formaat als de plak nog enigszins warm is, maar laat het op de bakplaat liggen tot het geheel volledig is afgekoeld.

cashewkaas

Ik ben dol op kaas. Kaas is de voornaamste reden dat ik mezelf niet veganist noem. Want laten we eerlijk zijn: het is lastig om kaas op een bevredigende manier te vervangen. Maarrrrrrr.....er zijn wel degelijk manieren om plantaardig helemaal in de buurt te komen van die heerlijke hartige kaassmaak. En één geheime troef is cashewkaas. Er zijn veel verschillende recepten voor cashewkaas in omloop, maar in de basis komt het neer op drie ingrediënten: ongebrande cashewnoten, (zee)zout en water. Zelf mag ik er graag wat citroensap en knoflook aan toevoegen voor een extra stevige smaak.

Hoe maak je cashewkaas?

1. Laat 2 cups cashewnoten een nachtje weken in water (gewoon onder water zetten en de noten zuigen het in de loop van de nacht grotendeels op)
2. Voeg een halve theelepel (zee)zout, twee tenen knoflook en twee eetlepels citroensap toe
3. Mix de boel in een foodprocessor tot één gladde pasta; voeg nog wat water toe als het te droog is
4. Laat het een aantal uren in de koelkast staan. Mijn ervaring is dat het na zo'n 24 uur de goede structuur heeft om te eten op een boterham of cracker. De structuur lijkt iets op hüttenkäse.

Wil je het nóg kaziger? Laat de cashewkaas dan een paar uur op kaasdoek uitdruipen, zodat het een wat vastere structuur krijgt. Laat het daarna in het kaasdoek gewikkeld een nachtje in de koelkast liggen. Haal het de volgende dag uit het kaasdoek. Het is inmiddels een vrij stevige bal.
Strooi er wat peper, knoflookpoeder of andere specerijen naar smaak overheen. Leg de bal in een ovenschaal en laat deze op 90 graden ongeveer een uur bakken. Op deze manier brandt het niet aan, maar krijgt het een aangenaam stevige korst. Je kunt hem na het bakken warm eten (eerst iets af laten koelen!) of helemaal af laten koelen.

Ik vind beide bereidingswijzen heerlijk, maar vanuit het oogpunt van energiebesparing gaat mijn voorkeur meestal uit naar de eerste manier.

chocolade balletjes

Chocola. Het is - gewichtstechnisch - misschien niet de beste verwennerij, maar ik ben er verslingerd aan. Bij dit recept troost ik me met de gedachte dat het een bom aan gezonde vetten en anti-oxidanten is. Dat compenseert weer een beetje.

Mix in een blender:
1 cup walnoten
8 á 10 dadels (eerst geweekt)
1/2 cup cacaopoeder
1/8 cup kokosrasp
3 theelepels agavesiroop (maar honing of een zoetstof werkt ook prima)
evt. wat water

Mix alle ingrediënten door elkaar. Draai er daarna balletjes van met de doorsnee van - pak 'm beet - een euromuntje. Als de mix te droog is kun je er nog wat water aan toevoegen. Zet de balletjes een paar uur in de koelkast en smullen maar.

Perfecte snack voor een acute chocolade-aanval, want het heeft zo'n rijke chocoladesmaak dat je de trek snel verzadigd hebt. En op die manier is het dus toch best nog een slank recept.

vega bbq

Vegetariërs. Het zijn best vriendelijke mensen, maar het zijn lastige eters. Zo vertaal ik even wat zich in de hoofden van velen afspeelt als er een vegetariër aanschuift. En vooral een barbecue is natuurlijk een lastig evenement om ook de aanwezige vegetariërs tevreden te stemmen.

Nu ben ik sinds een aantal jaar in het gelukkige bezit van een zogenaamde buitenkeuken. Een investering die destijds helemaal indruisde tegen mijn - toen nog verse - ideëen over consuminderen. Maar in de praktijk is het een gouden greep geweest: als het maar enigszins kan, kook ik buiten. Er zijn weinig dingen die mij meer ontspannen dan na  het werk wat groenten uit de tuin halen, het vuurtje opstoken en heerlijk buiten in het zonnetje koken.

Maar wat "mag" een vegetariër dan van de barbecue, hoor ik mensen weleens vragen. En dan kan ik in alle oprechtheid antwoorden dat de mogelijkheden enorm zijn. Wat dacht je van gegrillde aubergineschnitzels? Gevulde courgettes? Aardappelpakketjes met verse knoflook en rozemarijn? Groentenspiezen? Seitan-kebabs? Gegrillde zoetzure balsamicobietjes? Aspergetips, gegrilld met alleen een beetje olijfolie? Gevulde portobello's? Maïskolven? Artisjokspiezen? Ananas met bruine suiker of kaneel? Gegrillde halve perziken met ijs?

Met een beetje fantasie zijn de mogelijkheden eindeloos. Sinds een paar maanden heeft ook mijn jongste besloten geen vlees meer te eten. Aangezien hij een lastige eter is en een vegetarische barbecue vooral om groenten draait was het even zoeken, maar we hebben een aantal winnende gerechten gevonden. Zoals te zien op de foto's van gisterenavond.

spiezen met tomaat, champignon, ui en pittige vegaworst

portobello's, rosevalaardappeltjes met rozemarijn, vega hamburgers en een groentenspies

et voilá, mijn "broodje hamburger" met een gegrillde portobello in de rol van hamburger